Eğitimin Değişmez Gerçeği: Çocukların Duygusal Zekası

Daniel Goleman’ın Duygusal Zeka isimli kitabında geçen “Bir insanın okul birincisi olduğunu bilmek, onun ancak notlarla ölçülen akademik alanda çok başarılı olduğunu bilmektir. Hayatta karşılaşacakları şeylerle nasıl baş edeceklerini hiç bilemezsiniz.” cümlesi çok şey anlatıyor aslında.

Bu cümle, açıkça okul başarısının hayatta karşılaşacağımız zorluklarla nasıl başa çıkabileceğimizi belirlemediğini anlatıyor. Peki, çocuklarımızı sadece akademik başarıya değil, duygusal zeka gelişimine de hazırlamak neden bu kadar önemli?

Belki bir çoğumuz farkında değiliz ama çocuklarımızın zihinsel gelişimi kadar duygusal gelişimi de kritik bir rol oynar. Duygusal zeka; duyguları anlama, ifade etme ve yönetme yeteneğidir. Bu yetenek, çocukların ilişkilerini yönetmelerine, stresle başa çıkmalarına, empati kurmalarına ve kararlarını etkili bir şekilde almalarına yardımcı olur.

Sadece iyi bir akademik başarı gelecekteki başarılarını belirler gibi dursa da; iyi bir akademik başarı, çocukların iş dünyasında, kişisel ilişkilerde ve toplum içinde nasıl bir etki yaratacağını belirlemez. Ancak duygusal zeka, başkalarıyla iyi iletişim kurmalarını, liderlik yapmalarını ve karşılaştıkları zorlukları üstesinden gelmelerini sağlar.

Hem aile içi eğitimde, hem de okullarda verilen eğitimde sadece akademik bilgiye odaklanmak yerine, çocuklarımızın duygusal zekalarını geliştirmeye de önem vermek gerektiğini düşünüyorum. Empati, öfke yönetimi, problem çözme ve iletişim becerileri gibi duygusal zeka alanları, çocuklarımızın hayatta daha başarılı ve mutlu bireyler olarak yetişmelerini sağlayacaktır.

Unutmayalım ki, başarı sadece notlarla ölçülen akademik alanda değil, hayatın farklı alanlarında nasıl başa çıkabildiğimizle ilgilidir. Duygusal zeka, çocuklarımızın içsel gücünü ve potansiyelini keşfetmelerine yardımcı olurken, hayatın zorluklarına karşı daha dirençli olmalarını sağlar. Dolayısıyla, çocuklarımızın duygusal zeka gelişimine önem vermek, onları geleceğe hazırlamanın en önemli yollarından biridir. Onların akademik bilgilerinin yanı sıra, duygusal zekalarını da beslemek, onları daha dengeli, anlayışlı ve başarılı bireyler olarak yetiştirmemize yardımcı olacaktır.

Bu konuda Psikolog Howard Gardner : “ Artık yetenekler yelpazesi hakkındaki görüşümüzü genişletmenin zamanı geldi. Okulun, çocuğun gelişimine yapabileceği en büyük katkı, onun yetenekleri doğrultusunda en mutlu ve yeterli olabileceği bir alana yönlendirmektir. Biz bunu tamamen unuttuk. Bunun yerine herkesi, başarılı olursa en çok üniversite hocalığına uygun düşecek bir eğitime tabi tutup bu kısıtlı başarı standardına uyup uymadığına göre değerlendiriyoruz. Artık çocukları notlarına göre sıralamaya daha az; onların kendilerine özgü yetenek ve özelliklerini keşfetmelerine yardımcı olmaya ve bunları geliştirmeye ise daha çok zaman ayırmalıyız. Başarılı olmanın yüzlerce, binlerce yolu var ve hedefe ulaşmaya yardımcı olacak bir sürü değişik yetenek bulunuyor.” diyor.

Ayrıca yapılan araştırmalar gösteriyor ki; duygusal yönden iyi durumda olan öğrencilerin akademik yönden de başarılı oldukları görülüyor. Çünkü kaygılı, öfkeli ya da bunalımlı öğrenciler öğrenemezler; bu tür kişiler bilgiyi sağlıklı bir şekilde alamaz ve işleyemezler.

Biliyorum ki; hepimiz çocuklarımızın gelecekte çok iyi yerlerde olmasını istiyoruz. Bu çok normal. Yine Daniel Goleman’ın kitabındaki bir tespit durumun önemini çok iyi anlatıyor. Araştırmada; “CEO’lar zekâlarına ve iş konusundaki uzmanlıklarına bakılarak işe alınmakta ve duygusal zekâ yoksunluğu nedeniyle işten atılmaktadır.” sonucuna varıyorlar.

Sözün özü duygusal zekâ önemli ve biz maalesef bunun önemini henüz tam anlamıyla kavramış değiliz. Oysa bu en temel duygusal becerileri bugün her çocuğa mutlaka öğretiyor olmamız gerekmez miydi?

Bunu bugün yapmıyorsak, ne zaman yapacağız?